Stoimy po stronie przedsiębiorcy

Kinga Hanna Stachowiak, wspólnik zarządzający w Kancelarii Prawnej Skarbiec, rozmawia o tym, jak duże wyzwanie stanowi dla przedsiębiorców nieustannie zmieniające się otoczenie prawne.

BWL: Otoczenie prawne prowadzenia działalności gospodarczej
podlega nieustannym zmianom. Podjęcie jakiejkolwiek
decyzji biznesowej wymaga szczegółowej analizy przepisów.
Jak w tym wszystkim odnaleźć się mają przedsiębiorcy?

KS: Nieznajomość prawa szkodzi. Każdemu. Nieustannie
wprowadzane nowe przepisy, zmiany już istniejących norm czy
nierzadko rozbieżne interpretacje tych samych regulacji wymuszają
na przedsiębiorcach konieczność
dostosowania się do nowej rzeczywistości
niemal każdego dnia. Korzystanie z doradztwa
kancelarii prawnych i podatkowych
staje się więc koniecznością. Bez względu
na to, czy mamy do czynienia z jednoosobową
działalnością gospodarczą, czy
z korporacją. Z myślą o przedsiębiorcach
właśnie stworzyliśmy w Kancelarii Prawnej
Skarbiec dedykowaną usługę doradztwa
strategicznego. Oferujemy naszym klientom
nie tylko audyt aktualnej sytuacji
firmy, ale także kompleksowe rozwiązania
w zakresie ochrony majątków prywatnych
oraz interesów firmy.

BWL: Jaki jest sposób na to, aby
biegle poruszać się w aktualnych przepisach
i dodatkowo umieć zaoferować
przedsiębiorcy rozwiązanie skrojone
dokładnie do jego potrzeb?

KS: Specjalizacja i szeroki wachlarz dostępnych
stale specjalistów. Od początku
postawiliśmy na specjalizacje w dziedzinach:
prawa gospodarczego, prawa podatkowego, prawa karnego,
prawa cywilnego, prawa administracyjnego, prawa spółek handlowych,
prawa własności intelektualnej i prawa ochrony danych
osobowych. Nasi prawnicy biegle poruszają się w przepisach KC,
KSH, KKS oraz Ordynacji podatkowej. To był oczywisty wybór.
Wykorzystaliśmy wiedzę i wieloletnie doświadczenie współzałożyciela
kancelarii, radcy prawnego Roberta Nogackiego oraz jego
umiejętności w obsłudze przedsiębiorców. Z czasem wokół niego
zbudowaliśmy zespół. Dziś możemy zaoferować rozwiązania,
które pozwalają klientom bezpiecznie, płynnie i skutecznie prowadzić
biznes. Jesteśmy liderem w tworzeniu kompleksowych
strategii ochrony majątku prywatnego i firmowego oraz zarządzaniu
sytuacjami kryzysowymi.

BWL: Jak wygląda kwestia odpowiedzialności kancelarii
i podatnika, gdy urząd skarbowy stwierdzi nieprawidłowości
w rozliczeniach?

KS: Te kwestie precyzyjnie regulują przepisy. Należy pamiętać,
że jako profesjonalni doradcy chronimy przedsiębiorców i kadrę
menedżerską przed próbami przeniesienia odpowiedzialności
za zobowiązania prowadzonych przez nich podmiotów gospodarczych
oraz ich własne. Reprezentujemy
tych przedsiębiorców, których interesy
zostały naruszone wskutek bezprawnego
działania aparatu państwowego. Prowadzimy
stały nadzór nad działaniem
urzędników. Uczestniczymy w kontrolach
podatkowych i celno-skarbowych, postępowaniach
podatkowych, kontrolnych
oraz karnoskarbowych. Przede wszystkim
więc staramy się nie dopuszczać do sytuacji,
w której odpowiedzialność zostaje
komukolwiek przypisana – zwłaszcza jeśli
mowa o odpowiedzialności osobistej lub
majątkowej właściciela firmy czy członków
zarządu.

BWL: Zawsze jest wyjście z sytuacji czy
czasem należy poddać się decyzji urzędników?

KS: My zawsze walczymy do ostatniego
naboju – dopóki nie wyczerpiemy wszystkich
środków prawnych. Zawsze można
znaleźć wyjście z sytuacji kryzysowej.
Trzeba tylko wiedzieć, gdzie go szukać.

BWL: Ograniczenia spowodowane pandemią COVID-19
utrudniły organizację spotkań. Jak Państwo sobie z tym radzą?

KS: Od pierwszych dni epidemii wdrożyliśmy środki ochronne
przed zakażeniami, jeszcze zanim stało się to obowiązkowe.
Ograniczyliśmy do koniecznego minimum liczbę pracowników
w budynku firmy, polecając części z nich pracę z domu. Dla
klientów byliśmy jednak dostępni przez cały czas, pozostając do
ich dyspozycji online, w formie komunikacji mailowej i wideokonferencji
oraz telefonicznie. Od niedawna powróciliśmy też do
odbywania spotkań i konsultacji w siedzibie kancelarii, zachowując
przy tym wszelkie wymogi sanitarne i ochrony przed
zakażeniami.

Zakup Porsche na firmę po okazyjnej cenie i automatyczny domiar akcyzy

Spółka nabyła Porsche Panamera Turbo S. z Niemiec. W deklaracji wykazała wartość zakupu w wysokości 268 000 zł, ale fiskus stwierdził, że średnia wartość rynkowa takiego pojazdu w Polsce wynosi ponad 543 000 zł. Domierzył więc blisko 20 000 zł akcyzy. Spółka wskazała, że Porsche było uszkodzone, a w takim przypadku uwarunkowania rynkowe w Niemczech znacznie odbiegają od tych w Polsce. Z przedsiębiorcą zgodził się sąd, uznając za niedopuszczalne praktyki organów podatkowych, które z automatu, bez względu na okoliczności biorą za podstawę opodatkowania akcyzą średnią wartość rynkową podobnego auta w Polsce, a następnie do tej wartości porównują kwotę, jaką podatnik zapłacił za samochód za granicą.

Zgodnie z art. 104 ust. 8 Ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2009 nr 3, poz. 11 ze zm.), jeśli wysokość wykazanej przez podatnika podstawy opodatkowania akcyzą bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, to organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany jej wysokości lub wskazania przyczyn uzasadniających tę rozbieżność.

Akcyza za samochód sprowadzony z Niemiec

W styczniu 2019 r. jedna ze spółek z o.o. złożyła w urzędzie skarbowym deklarację AKC-U, w której wykazała w podstawie opodatkowania zakup samochodu Porsche Panamera Turbo S. w kwocie 267 962 zł. Był to pojazd „nieuszkodzony z opinią” o przebiegu 72 000 km. Przy 18,6% stawce akcyzy do zapłaty spółka zadeklarowała 49 841 zł. Firma dołączyła do zeznania opinię rzeczoznawcy potwierdzającą, że pojazd był wcześniej uszkodzony. Rzeczoznawca wycenił auto w tym stanie na kwotę 387 000 zł.

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Luksusowe nieruchomości jako lokata kapitału z potencjałem

Dane z rynków rozwiniętych pokazują, że w dłuższej perspektywie nieruchomości raczej drożeją, niż tanieją, a wzrost ich wartości przewyższa inflację. Spodziewana w najbliższych miesiącach korekta cen lokali mieszkalnych oraz polityka banków mogą być świetną okazją do w miarę bezpiecznej i zyskownej inwestycji.

Wywołany koronawirusem lockdown uderzył praktycznie we wszystkie dziedziny gospodarki i życia społecznego. Sektor nieruchomości również odczuł skutki wprowadzonych w marcu i kwietniu restrykcji, które w pewnych obszarach jeszcze się utrzymują.

Ceny mieszkań wyhamowały

O ile prace na budowach toczyły się w miarę normalnie, tak znacząco spadła liczba zawieranych wiosną transakcji kupna-sprzedaży mieszkań. Szacuje się, że obroty na rynku mogły spaść nawet o 50-60%. Wiele osób wycofało się z zawartych z deweloperami umów rezerwacyjnych. Inni wstrzymali się ze złożeniem wniosku o kredyt hipoteczny lub otrzymali z banku decyzję odmowną.

Mniejszy ruch w interesie tylko w części wynikał z fizycznych ograniczeń dotyczących przemieszczania się czy funkcjonowania urzędów. Na zmianę postaw kupujących i sprzedających mieszkania wpłynęła też panująca wówczas atmosfera strachu i niepewności.

W efekcie wzrost cen nieruchomości mieszkalnych, które w ostatnich kwartałach drożały w tempie dwucyfrowym, wyhamował. Nastała stabilizacja. Wszyscy uczestnicy rynku czekają na dalszy rozwój wydarzeń.

Póki co deweloperzy bronią się przed obniżkami, oferując różnego rodzaju promocje (darmowe miejsca postojowe, komórki lokatorskie, gwarancje ceny) oraz ograniczając podaż (duży spadek pozwoleń na budowę i rozpoczynanych nowych inwestycji). Pierwsze oznaki korekty widać na rynku wtórnym. Jednak na razie dotyczą one tylko cen ofertowych. Brakuje jeszcze twardych danych, które potwierdziłyby tę tezę.

Przyszłość sektora nieruchomości

Nie wiadomo, w którą stronę pójdzie rynek. Karty wciąż rozdaje koronawirus. Ewentualna druga fala zachorowań na jesieni może stłumić odradzającą się aktywność gospodarczą i ponownie odwrócić trend w nastrojach konsumenckich.

Pewną wskazówką odnośnie do kształtowania się cen mieszkań może być poprzednie duże tąpnięcie w światowej gospodarce. Według danych NBP w latach 2008-2012 lokale staniały średnio o prawie 1/5. Ale później stawki systematycznie rosły, ustanawiając w ostatnich miesiącach nowe rekordy nominalne (z tym że w ujęciu realnym, tj. po uwzględnieniu inflacji i wzrostu płac, były one niższe niż w szczycie hossy z końca I dekady obecnego wieku).

Zdaniem analityków PKO BP, który jest największym kredytodawcą hipotecznym w Polsce, nieruchomości stanieją o 15%. Niższe ceny nie utrzymają się jednak długo, gdyż już w połowie przyszłego roku znów mają zacząć rosnąć.

Banki zniechęcają do trzymania w nich pieniędzy

Najbliższe miesiące mogą więc przynieść wiele okazji inwestycyjnych zwłaszcza tym, którzy dysponują sporym kapitałem i są zainteresowani ulokowaniem go w miarę bezpiecznie. Nieruchomości, przede wszystkim te luksusowe, to klasa aktywów, która w perspektywie co najmniej kilkuletniej może wypracować atrakcyjną stopę zwrotu. W najgorszym razie chroni majątek przed spadkiem siły nabywczej. Warto się nimi zainteresować nie tylko z powodu spodziewanej korekty cen.

Chodzi o to, że wskutek podwyższonej inflacji, ogromnej stymulacji fiskalnej (programy pomocowe rządów na całym świecie) i ultra niskich stóp procentowych, które mają się utrzymać przez dłuższy czas, majątek przechowywany w szeroko pojętej gotówce będzie tracił na wartości. Innymi słowy, za tę samą kwotę będziemy mogli kupić mniej niż dziś.

Przed utratą siły nabywczej nie uchronią naszych pieniędzy depozyty bankowe. Wedle ostatnich danych NBP statystyczna lokata przynosi 0,58% brutto zysku. Przy czym słowo zysk trzeba wziąć w cudzysłów. Od nominalnej stopy procentowej trzeba bowiem jeszcze odjąć podatek Belki.

W praktyce oznacza to, że od każdych 100 tys. zł bank po roku wypłaci nam 470 zł odsetek. Problem w tym, że ten sam wkład pieniężny po roku będzie wart tyle, ile dziś 96-97 tys. zł (prognozy inflacji mieszczą się w przedziale 2,5-4%).

Im większym kapitałem dysponujemy, tym większą stratę zanotujemy, trzymając środki w banku. Oczywiście przechowywanie ich w domowym sejfie jest jeszcze gorszym pomysłem, ponieważ wtedy nie otrzymamy nawet odsetek. W dodatku narazimy się na ryzyko kradzieży. Poza tym pieniądze będą bezczynnie leżeć, zamiast pracować i przynosić dochód.

Przeciw trzymaniu wszystkich środków na lokatach przemawia też polityka banków. Zaczęły one bardziej wymownie zniechęcać klientów do deponowania w nich dużych kwot. W ostatnim czasie niektóre instytucje wprowadziły opłatę za trzymanie dużych depozytów.

Początkowo ta swoista „kara” dotyczyła tylko firm. Jednak Citi Handlowy objął nią również zamożnych klientów indywidualnych. Taka danina nie jest tylko polską specyfiką. Już wcześniej ustanowiły ją organizacje na Zachodzie np. Deutsche Bank.

Nieruchomości jako dochodowa inwestycja długoterminowa

Co w takiej sytuacji zrobić? W co i jak ulokować wolne środki? Jedną z naczelnych zasad inwestowania jest dywersyfikacja, czyli rozdzielenie majątku na wiele klas aktywów. W slangu mówi się, żeby nie wkładać wszystkich jaj do jednego koszyka.

W ten sposób nie tylko minimalizujemy ryzyko straty w skali całego portfela, ale też zwiększamy potencjał zysków. Nawet jeśli stracimy na jednej inwestycji, to pozostałe wypracują zyski i w ostatecznym rozrachunku będziemy na plusie.

Jednym z wielu takich przysłowiowych koszyków mogą być nieruchomości, które w dłuższym okresie skutecznie opierają się inflacji. Dowodzą tego dane z rynków rozwiniętych.

Statystyki Case Shiller, Nationwide oraz Australian Bureau of Statistics pokazują, że w ujęciu długoterminowym mieszkania i domy w USA, Wielkiej Brytanii i Australii zyskiwały na wartości od kilku do kilkunastu procent rocznie. Najczęściej było to 1-2% powyżej wskaźnika CPI.

To potwierdza tezę o nieruchomościach jako bezpiecznej przystani dla kapitału. Oczywiście, zdarzają się przejściowe spadki cen, ale po pierwsze są one mniejsze niż wcześniejsze i późniejsze wzrosty, a po drugie okresy bessy w nieruchomościach trwają krócej niż czas hossy. Ponadto w wymienionych krajach nigdy nie zdarzyło się, aby fala przecen sprowadziła nominalne wyceny lokali mieszkalnych poniżej stanu sprzed początku prosperity.

Zmiany cen nieruchomości w USA, Wielkiej Brytanii i Australii (ujęcie nominalne)

KrajOkresTrendŁączna dynamikaŚrednioroczna zmiana cen  
USA1915-1925wzrostowy52%4,3%  
1925-1933spadkowy-30%-3,3%  
1933-2006wzrostowy4103%5,3%  
2006-2012spadkowy-27%-4,1%  
od 2012wzrostowy58%6,8%  
Wielka Brytania1954-1989wzrostowy3287%10,6%  
1989-1993spadkowy-20%-4,7%  
1993-2007wzrostowy267%9,7%  
2007-2009spadkowy-19%-6%  
2009-2010wzrostowy13%6,3%  
2010-2011spadkowy-4%-2%  
od 2011wzrostowy34%3,7%  
Australia1986-2008wzrostowy428%7,9%  
2008-2009spadkowy-5%-2,5%  
2009-2010wzrostowy21%10%  
2010-2012spadkowy-5%-1,6%  
2012-2017wzrostowy52%8,7%  
2017-2019spadkowy-9%-2,9%  

Źródło: HRE Investments za Case Shiller, Nationwide i Australian Bureau of Statistics. Pominięto korekty trwające krócej niż rok oraz nieprzekraczające 2%.

Oznacza to, że znana z giełdy papierów wartościowych strategia typu „kup i trzymaj” w przypadku nieruchomości sprawdza się bardzo dobrze. Co prawda średni potencjał wzrostu cen domów, mieszkań czy rezydencji jest mniejszy niż akcji spółek (2-3% powyżej inflacji), ale dotyczy to również spadków. Te na parkiecie są o wiele większe i bardziej gwałtowne niż na rynku lokali mieszkalnych.

Statystyki cen nieruchomości dla Polski nie sięgają zbyt daleko w przeszłość. NBP gromadzi je od 2006 r. Od tamtego momentu doświadczyliśmy jednego długookresowego trendu spadkowego, który w zależności od regionu trwał od 2007/08 r. do 2012 r. Wówczas ceny mieszkań w miastach wojewódzkich obniżyły się o 17,8%.

Z tym że wcześniej w zaledwie rok urosły o niemal 2/3. Prawdopodobnie wzrost ten był bardziej okazały, ponieważ nieruchomości nad Wisłą zaczęły wyraźnie drożeć z chwilą akcesji Polski do UE. Dane GUS z lat 2004-2008 dla całego kraju wskazują na prawie 200-procentowy wzrost. Natomiast od 2013 r. do początku tegorocznej wiosny (najnowsze dane NBP dla największych miast) było to prawie 40% w przypadku rynku pierwotnego i ok. 45% dla rynku wtórnego.

Rynek nieruchomości luksusowych w Polsce

Nieruchomość kupiona w celach inwestycyjnych nie musi stać nieużywana i czekać na wzrost wartości. Można ją wynająć. Może też służyć inwestorowi do celów mieszkalnych i w różnych przedsięwzięciach, np. jako baza wypadowa na weekendy, miejsce eventów, a nawet – jako plan zdjęciowy.

Świetny przykład to położona na przedmieściach Warszawy rezydencja Musuły, na którą składa się dwukondygnacyjny budynek mieszkalny z poddaszem użytkowym o łącznej powierzchni 1140 m2 oraz 15-ha działka porośnięta lasem.

W Polsce oprócz uniwersalnych czynników (duży metraż, wysoki standard wykonania, ciekawa architektura, dogodna lokalizacja, piękny krajobraz, drogie wyposażenie, przestronny ogród) duża wartość obiektów tego typu bierze się z ich rzadkości. Wedle danych serwisu Domiporta.pl z 2018 r. w całej Polsce istniały tylko 102 rezydencje, przy czym wszystkie zlokalizowane były na terenie pięciu województw. Średnia cena ofertowa wynosiła 4,6 mln zł.

W zależności od przyjętych definicji KPMG szacuje wartość całego rynku nieruchomości luksusowych w Polsce na 1,4-3,8 mld zł. W poprzednim roku urósł on o 7-8%. Pamiętajmy, że ten wycinek rynku nieruchomości ze swej natury bardziej opiera się wahaniom niż segment popularny.

– Przewidujemy dalszy wzrost w kolejnych latach, a ewentualne spowolnienie może w większym stopniu wpłynąć na liczbę transakcji niż na spadek wartości kapitałowej najlepszych projektów – mówi prezes Tacit Investment Karolina Kaim.

Podobnego zdania jest szef BBI Development Michał Skotnicki. – Transakcji jest trochę mniej, zainteresowanie wzrosło. Bardziej zamożni chcą gdzieś ulokować swoje środki, bo stopy procentowe są bliskie zeru. Nieruchomości luksusowe mają to do siebie, że czynsze jednostkowe są w nich wyższe niż na rynku popularnym – przyznaje.

Luksus ma swoją cenę

Nieruchomość premium to również prestiż i wyraz statusu. Nie bez powodu David i Victoria Beckhamowie czy Giorgio Armani wyłożyli po 30 mln USD na apartamenty w Wieży Chalify – położonym w Dubaju najwyższym budynku świata.

Robert Lewandowski jest właścicielem luksusowego lokum przy ul. Złotej 44 w Warszawie, za które zapłacił ponoć 35 mln zł. W 135-metrową nieruchomość w sąsiednim Cosmopolitanie zainwestował inny znany piłkarz – Jakub Błaszczykowski. Jeśli wierzyć cenie z katalogu, oficjalnie wyłożył na to prawie 3,8 mln zł.

Prawa autorskie do darmowych zdjęć

Działy marketingowe firm deweloperskich – i nie tylko – niejednokrotnie wykorzystują w swoich materiałach fotografie pobrane ze stron z darmowymi zdjęciami lub umieszczone w social mediach. Podejmując takie działania, należy jednak zachować ostrożność, aby nie naruszyć praw autorskich. Konsekwencje bowiem mogą być dotkliwe.

Zgoda autora

Szacuje się, że internauci „wrzucają” do sieci kilkaset milionów zdjęć dziennie. W kapitalnej większości przypadków są one dostępne do obejrzenia dla każdego użytkownika sieci. Czy zatem publikowanie zdjęć w internecie bez żadnych ograniczeń w dostępności do takiego utworu jest równoznaczne z udzieleniem zgody na korzystanie z tego zdjęcia przez inne podmioty? Oczywiście nie. Autor zdjęć nie upoważnia nikogo do korzystania z jego prac. Nie udziela licencji, a tym bardziej nie przenosi na nikogo autorskich praw majątkowych. Powyższe stanowisko znalazło silnie potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 7 sierpnia 2018 r., sygn. akt: C-161/17. W wyroku tym Trybunał podkreślił, iż okoliczność, że fotografia była już dostępna dla każdego bez ograniczeń w internecie jeszcze przed podjęciem spornych czynności, jest bez znaczenia, a zwielokrotnienie fotografii na serwerze i następnie podanie jej do publicznej wiadomości na stronie internetowej innego podmiotu winno nastąpić za zgodą autora zdjęcia.

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Zapraszam do lektury artykułu w magazynie Deweloper & Marketing!

Podatek dochodowy z tytułu rekompensaty dla właściciela mieszkania z lokatorami

Właściciel mieszkania nie może z niego korzystać od ponad 7 lat, bo pomimo prawomocnego wyroku eksmisyjnego nadal zamieszkują w nim poprzedni właściciele. Gmina przyznała mu z tego tytułu odszkodowanie za utracone korzyści oraz zwrot kosztów eksploatacyjnych za utrzymanie mieszkania. Właściciel wystąpił do organów podatkowych z zapytaniem o obciążenia podatkowe związane z tymi świadczeniami.

Zgodnie z art. 18 ust. 5 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2001 nr 71, poz. 733, ze zm.) właścicielowi, którego mieszkanie zajmują lokatorzy bez tytułu prawnego, z uwagi na fakt, że gmina nie dostarczyła im lokalu socjalnego, należy się od tej gminy roszczenie odszkodowawcze. Natomiast, jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80, poz. 35, ze zm.), wolne od podatku dochodowego są odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku sądu, z wyjątkiem otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą lub w ramach utraconych korzyści.

Wyrok eksmisyjny ze wstrzymaniem eksmisji

W grudniu 2012 r. sąd rejonowy wydał wyrok eksmisji lokatorów i właścicieli jednego z mieszkań. Zostali oni zobowiązani do opuszczenia lokalu, który zyskał nowego właściciela. Jednakże sąd w wyroku tym jednocześnie wstrzymał eksmisję do czasu zaoferowania przez gminę właściwego lokalu socjalnego eksmitowanym. Do 9 marca 2020 r. takiego lokalu gmina nie zaproponowała.

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Postępowania restrukturyzacyjne i upadłościowe w dobie koronawirusa – co oferuje Tarcza Antykryzysowa?

Kryzys ekonomiczny wywołany pandemią koronawirusa wstrząsnął niejednym przedsiębiorcą. Zamrożenie gospodarki oznaczające w wielu przypadkach konieczność zawieszenia działalności, a w konsekwencji utratę płynności finansowej, dla wielu firm zakończy się bankructwem, w najlepszym razie poważnymi kłopotami. W takiej sytuacji dobrym rozwiązaniem może okazać się wszczęcie postępowania upadłościowego lub restrukturyzacyjnego, biorąc dodatkowo pod uwagę, że przepisy Tarczy Antykryzysowej przewidują w tym zakresie pewne ułatwienia.

Szybsze rozpoznanie wniosku o restrukturyzację

Wobec pogarszającej się sytuacji ekonomicznej przedsiębiorca nie powinien pozostawiać spraw samych sobie, lecz w razie problemów z płynnością finansową i wypłacalnością (w tym z terminowym regulowaniem zobowiązań) rozważyć złożenie wniosku o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego. Obowiązujące przepisy przewidują cztery odmienne tryby prowadzące do zawarcia układu z wierzycielami, których zastosowanie każdorazowo będzie zależeć od indywidualnych okoliczności, w tym m.in. sumy spornych wierzytelności. Należy zatem przeanalizować, która ścieżka postępowania będzie najlepsza w danej sytuacji i jakie działania warto podjąć, zanim okaże się za późno, a poważnym konsekwencjom grożącym zarówno firmie, jak i osobom nią zarządzającym nie będzie dało się już zapobiec.

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Upadły konsument

Upadłość konsumencka to jedno z ciekawszych narzędzi prawnych umożliwiających wyjście z zadłużenia i zakończenie pętli narastających długów wobec wierzycieli. Pozostanie bankrutem w świetle prawa może okazać się korzystne.

Umorzenie długów

Konstrukcja upadłości konsumenckiej bardziej kładzie nacisk na oddłużenie wnioskodawcy niż na zaspokojenie wierzycieli. Postępowanie dotyczące upadłości konsumenckiej w określonych sytuacjach prowadzi do umorzenia długów upadłego. Warto zaznaczyć, iż takie umorzenie dotyczyć może także zaległości względem urzędu skarbowego lub ZUS-u, czyli jednych z najczęściej występujących zaległości, a zarazem bardzo uciążliwych. Umorzeniu nie podlegają natomiast zobowiązania o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Upadłość, restrukturyzacja – nie taki diabeł straszny

Widmo niewypłacalności i konieczności zamknięcia firmy w dzisiejszych czasach zagląda w oczy coraz większej liczbie przedsiębiorców, którzy często podejmują skazane na niepowodzenie próby ratowania swojego przedsiębiorstwa za wszelką cenę. Niejednokrotnie skutkuje to jedynie pogorszeniem sytuacji. Warto rozważyć, czy przewidziane przez prawo postępowania – restrukturyzacyjne i upadłościowe nie są lepszym rozwiązaniem niż popadnięcie w długi, które mogą się za przedsiębiorcą ciągnąć latami.

Kiedy zacząć rozważać złożenie wniosku?

Wyczucie tego momentu nie jest wcale proste nawet dla prawnika, a co dopiero dla przedsiębiorcy, który zajmuje się zawodowo czymś zupełnie innym. Postępowanie restrukturyzacyjne można wszcząć wobec przedsiębiorcy niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością. Aby wszcząć postępowanie upadłościowe, musimy mieć do czynienia z niewypłacalnością. Czy to oznacza, że w przypadku popadnięcia w stan niewypłacalności można dokonać wyboru? I tak i nie… a w zasadzie niekoniecznie będzie to wybór, którego przedsiębiorca może dokonać autonomicznie. Zacznijmy od ustalenia znaczenia pojęcia „niewypłacalności”. Prawo upadłościowe zawiera definicję legalną stanu niewypłacalności, która mówi, że ze stanem tym mamy do czynienia wtedy, gdy dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. I nie chodzi tu o nieregulowanie należności spornych, bo uważamy je za nienależne, gdyż wtedy niemal każda spółka pozwana o milionowe odszkodowanie za wyimaginowaną szkodę kwalifikowałaby się jako niewypłacalna. Chodzi o zdolność uregulowania bezspornych należności, których termin płatności już upłynął. Prawo upadłościowe wprowadza również domniemanie, że jeśli wymagalne należności przeterminowały się o trzy miesiące, to dłużnik jest niewypłacalny. Domniemanie z kolei to taka figura prawna, która mówi o przyjęciu jakiegoś założenia, które jednak może być obalone. Oznacza to, że dłużnik, który nie reguluje swoich zobowiązań przez pół roku, wcale nie musi być niewypłacalny, z kolei inny, który zalega tylko o tydzień, jest nadal wypłacalny. Stąd trudność w określeniu, czy moment na złożenie stosownego wniosku już nadszedł, czy też nie. Prawo restrukturyzacyjne stosuje oczywiście tę samą definicję.

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Tarcza Antykryzysowa pozwoli fiskusowi sprawdzać, czy przedsiębiorcy mieli prawo z niej skorzystać

Celem ratowania gospodarki, w tym przede wszystkim miejsc pracy, w ramach Tarczy Antykryzysowej państwo oferuje pomoc finansową przedsiębiorcom. Okazuje się jednak, że Tarcza ma też kolce. Wciąż nowelizowane przepisy mają pozwolić skarbówce na łatwiejszy dostęp do kont podatników, by sprawdzić, czy kryzys rzeczywiście ich dotknął.

Najpierw 212 mld zł, a później dodatkowe 100 mld zł – tyle rząd przeznaczył na ratowanie polskich przedsiębiorstw i miejsc pracy. To ok. 15% Produktu Krajowego Brutto, czyli pod tym względem poziom zbliżony do wielu innych europejskich państw. Dla przykładu na walkę z negatywnymi skutkami gospodarczymi wywołanymi pandemią COVID-19 Niemcy przeznaczyły ok. 20% swojego PKB (ok. 3,4 bln zł), Czechy ok. 18% PKB (ok. 167 mld zł), Węgry ok. 17% PKB (ok. 115 mld zł), Hiszpania ok. 15% PKB (ok. 900 mld zł), Wielka Brytania ok. 14% PKB (ok. 1,7 bln zł). Rekordzistą w tym zestawieniu są Włochy, które na ekonomiczną walkę z koronawirusem przeznaczyły aż 37% swojego PKB (ok. 3,4 bln zł).

Zapraszam do dalszej części artykułu!

Dają pracę, płacą podatki, w Polsce to wciąż kombinatorzy i oszuści

Przedsiębiorca ma pomysł na biznes. Otwiera firmę, rozkręca ją, w miarę rozwoju zatrudnia coraz więcej pracowników i płaci coraz większe podatki. Państwo w podzięce za zwiększone wpływy do budżetu i spadek bezrobocia wysyła mu laurkę? Wręcz przeciwnie. Bierze pod lupę i sprawdza. Skoro się dorobił, to musiał ukraść. Bo przecież wiadomo, że pierwszy milion trzeba ukraść. No i jak ma z czego płacić, to może płacić więcej. Niestety to nie fikcyjna wizja fatalisty, to rzeczywistość.

„Przedsiębiorca w Polsce to nie jest człowiek sukcesu, tylko ten, który coś kombinował. To jest straszne, bo bez przerwy ktoś sugeruje, że przedsiębiorcy to nieuczciwi ludzie, zamiast doceniać ich wysiłek w dochodzeniu do pieniędzy” – powiedział w wywiadzie dla Forbesa Adam Góral, prezes jednej z największych polskich firm – Asseco Poland.

Jak przestrzegane są prawa przedsiębiorców

Zgodnie z Uzasadnieniem ustawy budżetowej na 2020 rok, planowane dochody państwa wyniosą 429 mld 530 mln zł. Składają się na nie wpływy niepodatkowe w kwocie 34 mld 681 mln zł, reszta, to wpływy podatkowe, a więc: z VAT, CIT, akcyzy oraz innych danin i opłat. To także zwiększone wpływy z PIT, płacone nie tylko przez właścicieli firm, ale i zatrudnianych przez nich pracowników. W 92% państwo utrzymywane jest więc z podatków, w głównej mierze wypracowywanych bezpośrednio lub pośrednio przez przedsiębiorców.

Zapraszam do dalszej części artykułu!