Najem krótkoterminowy jednak bez obowiązkowej zgody wspólnoty mieszkaniowej. Zapis wypada z projektu

Najem krótkoterminowy nie będzie wymagał uprzedniej zgody wspólnoty mieszkaniowej wynikającej ze zmiany przeznaczenia lokalu. Ministerstwo Rozwoju i Technologii rezygnuje z przepisu, który miał zobowiązywać właściciela mieszkania do uzyskania odpowiedniej uchwały wspólnoty. Nie oznacza to jednak, że mieszkańcy stracą wpływ na Airbnb i podobne usługi. Równolegle procedowane są przepisy, które mają pozwolić wspólnocie lub spółdzielni zakazać najmu krótkoterminowego w całym budynku.

Zgoda wspólnoty na najem krótkoterminowy znika z projektu

O zmianie poinformował Dziennik Gazeta Prawna. Ministerstwo Rozwoju i Technologii zrezygnowało z projektowanego art. 22 ust. 4 ustawy o własności lokali.

Przepis miał przewidywać, że właściciel, który chce zmienić przeznaczenie mieszkania, musi uzyskać zgodę wspólnoty wyrażoną w formie uchwały. Regulacja mogłaby obejmować m.in. przekształcenie mieszkania w kancelarię, gabinet lekarski czy lokal wykorzystywany do najmu krótkoterminowego.

W praktyce oznaczałoby to, że uruchomienie w mieszkaniu działalności związanej z wynajmem turystom mogłoby zależeć od wcześniejszej decyzji pozostałych właścicieli.

Z tego mechanizmu resort się wycofuje. Sam właściciel nie będzie więc musiał uzyskiwać tego rodzaju uprzedniej zgody tylko dlatego, że lokal ma zostać wykorzystany do świadczenia usług najmu na doby.

Wspólnota nadal może dostać prawo do zakazu

Zmiana nie oznacza jednak całkowitego odebrania mieszkańcom wpływu na najem krótkoterminowy. Równolegle trwają bowiem prace nad innymi przepisami.

2 września Rada Ministrów przyjęła autopoprawkę do projektu regulującego usługi hotelarskie. Jak informuje Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe mają otrzymać możliwość podjęcia uchwały zakazującej najmu krótkoterminowego w określonej nieruchomości.

„Dajemy szansę wspólnotom mieszkaniowym, żeby na podstawie uchwały można było wyłączyć najem w określonej nieruchomości” – mówił rzecznik rządu Adam Szłapka po posiedzeniu Rady Ministrów.

Różnica między obiema regulacjami jest zasadnicza. Wykreślony przepis zakładał konieczność wcześniejszego uzyskania zgody na zmianę sposobu wykorzystania konkretnego lokalu. Drugi mechanizm ma pozwalać wspólnocie lub spółdzielni na wprowadzenie zakazu najmu krótkoterminowego w danej nieruchomości.

Dlatego stwierdzenie, że wspólnoty całkowicie tracą wpływ na wynajem mieszkań turystom, byłoby nieprecyzyjne.

Najem mieszkań na doby trafi do centralnego rejestru

Zmiana dotycząca wspólnot jest tylko jednym z elementów szerszej reformy. Rząd chce objąć wynajem krótkoterminowy mieszkań regulacjami dotyczącymi usług hotelarskich.

Według projektu przyjętego przez Radę Ministrów ma powstać Centralny Wykaz Turystycznych Obiektów Noclegowych.

Do systemu mają trafiać również prywatne mieszkania oferowane turystom na kilka dni. Wynajmujący będą musieli zgłosić lokal, a obiekt otrzyma numer identyfikacyjny.

Rejestr ma umożliwić administracji kontrolowanie tego, które lokale rzeczywiście są wykorzystywane do świadczenia usług noclegowych. Ma też pomóc w ograniczaniu działalności prowadzonej poza oficjalnym systemem.

Zmiany są związane również z wdrażaniem unijnych regulacji dotyczących gromadzenia i udostępniania danych o usługach krótkoterminowego najmu mieszkań.

Airbnb czekają większe zmiany niż sama zgoda wspólnoty

Dla właścicieli mieszkań najważniejsze jest więc rozróżnienie kilku projektowanych mechanizmów.

Z jednej strony znika rozwiązanie, zgodnie z którym zmiana przeznaczenia konkretnego mieszkania miałaby każdorazowo wymagać wcześniejszej uchwały wspólnoty. Z drugiej strony w Sejmie znajduje się projekt przewidujący możliwość zakazania najmu krótkoterminowego przez wspólnotę lub spółdzielnię.

Sejmowy opis autopoprawki wskazuje wprost, że jej celem jest przyznanie wspólnotom mieszkaniowym oraz spółdzielniom uprawnienia do zakazania w drodze uchwały najmu krótkoterminowego na obszarze ich działania.

Do tego dochodzą obowiązek rejestracji, nowe zasady dla platform internetowych i większe możliwości kontrolne administracji.

Ostateczny kształt przepisów będzie zależał od dalszych prac parlamentarnych. Na obecnym etapie właściciel nie ma więc podstaw, by zakładać ani konieczności uzyskiwania indywidualnej zgody wspólnoty, ani całkowitego braku możliwości ograniczania najmu przez sąsiadów.

Drugi dom przestał być fanaberią. Apartament wakacyjny ma dziś zarabiać

  • W polskich kurortach deweloperzy oferowali pod koniec 2025 r. około 6,7 tys. mieszkań wakacyjnych, o 80 proc. więcej niż w 2019 r.
  • Apartament wakacyjny coraz częściej ma nie tylko służyć właścicielowi, ale też zarabiać na najmie krótkoterminowym.
  • Najbardziej odporne na sezonowość są lokalizacje górskie, bo generują ruch turystyczny przez większą część roku.

Drugi dom przestał być wyłącznie symbolem statusu. Dla coraz większej grupy kupujących apartament wakacyjny ma być jednocześnie miejscem prywatnego wypoczynku, lokatą kapitału i źródłem przychodów z najmu. Polski rynek second home dojrzewa, ale razem z nim rosną wymagania: sama lokalizacja nad morzem, w górach albo nad jeziorem przestaje wystarczać.

Drugi dom w Polsce stał się produktem inwestycyjnym

Jeszcze kilka lat temu drugi dom kojarzył się głównie z luksusem, prywatnym azylem i możliwością spontanicznego wyjazdu poza miasto. Dziś coraz częściej jest analizowany tak jak inne aktywa: przez pryzmat ceny zakupu, sezonowości, kosztów utrzymania, potencjału najmu i możliwej wartości odsprzedaży.

W praktyce second home oznacza nieruchomość kupowaną poza miejscem stałego zamieszkania. Może to być apartament nad morzem, lokal w górskim kurorcie, dom rekreacyjny nad jeziorem albo pokój w condohotelu. Jak wskazuje RynekPierwotny.pl, wspólnym mianownikiem jest połączenie wypoczynku właściciela z możliwością zarabiania na wynajmie krótkoterminowym.

Skala rynku pokazuje, że nie jest to już nisza. Według analiz BIG DATA RynekPierwotny.pl, po wyłączeniu miast wojewódzkich i quasi-aglomeracji turystycznych, pod koniec 2025 r. w polskich kurortach deweloperzy oferowali około 6,7 tys. mieszkań wakacyjnych. To o 80 proc. więcej niż w 2019 r.

Apartament wakacyjny ma dawać prywatność i przychód

Zmiana profilu kupujących jest widoczna w samej ofercie. Nabywcy nie szukają już tylko „mieszkania na urlop”. Coraz częściej oczekują wysokiego standardu, obsługi, stref wellness, basenu, sauny, prywatnego tarasu, dobrej gastronomii w pobliżu i operatora, który przejmie część obowiązków związanych z najmem.

To przesuwa rynek second home w stronę premium. Apartament wakacyjny ma dawać właścicielowi komfort porównywalny z hotelem, ale jednocześnie pozostawać jego prywatną nieruchomością. Właściciel może korzystać z lokalu w wybranych terminach, a poza nimi oddawać go w zarządzanie operatorowi albo wynajmować samodzielnie.

Ten model pasuje do szerszego trendu wzrostu rynku premium w Polsce. Z raportu KPMG „Rynek dóbr luksusowych w Polsce” wynika, że wartość rynku dóbr luksusowych w Polsce miała w 2024 r. osiągnąć 55,6 mld zł, co oznaczało wzrost o 24,6 proc. rok do roku. KPMG wskazywało także, że liczba osób o rocznych dochodach co najmniej 120 tys. zł wzrosła w 2023 r. o 34 proc.

Morze przyciąga kapitał, ale sezon jest krótki

Największa część podaży mieszkań wakacyjnych koncentruje się tradycyjnie nad Bałtykiem. W analizie RynekPierwotny.pl wymieniane są m.in. Kołobrzeg, Świnoujście, Międzyzdroje, Dziwnów i Ustronie Morskie. To lokalizacje rozpoznawalne, dobrze zakorzenione turystycznie i łatwe do sprzedania w marketingu inwestycyjnym.

Problemem pozostaje sezonowość. Bałtyk wciąż zarabia przede wszystkim latem, a pełne obłożenie trwa zwykle kilka miesięcy. Poza szczytem sezonu właściciel walczy o weekendowych gości, długie weekendy, pobyty świąteczne i wydarzenia specjalne. To oznacza, że wysoka cena zakupu nie zawsze automatycznie przekłada się na wysoką rentowność.

Podobny problem dotyczy wielu lokalizacji na Warmii i Mazurach. Region sprzedaje ciszę, wodę, naturę i prywatność, ale zimą popyt jest słabszy. Dla części kupujących to nie wada, bo traktują drugi dom przede wszystkim jako prywatne miejsce odpoczynku. Dla inwestorów liczących na regularny cash flow sezonowość jest jednak jednym z najważniejszych ryzyk.

Góry są bardziej całoroczne

Najbardziej inwestycyjnie broni się dziś segment górski. RynekPierwotny.pl wskazuje, że to jedyny segment second home w Polsce realnie działający przez cały rok. Zimą przyciąga narciarzy i rodziny w czasie ferii, latem turystów pieszych i rowerowych, a wiosną i jesienią osoby wyjeżdżające na krótkie pobyty weekendowe.

To dlatego Zakopane, Karpacz, Szklarska Poręba czy Polanica-Zdrój są tak mocno obserwowane przez inwestorów. Ograniczona dostępność gruntów, silna marka turystyczna i całoroczny popyt sprzyjają utrzymaniu wysokich cen. Według analiz RynekPierwotny.pl najdroższą lokalizacją pozostaje Zakopane, gdzie średnie ceny zbliżają się do 35 tys. zł za mkw.

Jarosław Jędrzyński, ekspert portalu RynekPierwotny.pl, podsumował zmianę rynku krótko: „Dziś nie wystarczy kupić w kurorcie”. W praktyce oznacza to, że kupujący musi oceniać nie tylko adres, ale też standard, operatora, konkurencję, koszty utrzymania i realny model biznesowy.

Stopy zwrotu są realne, ale nie gwarantowane

Apartament wakacyjny może zarabiać, ale nie jest produktem bez ryzyka. RynekPierwotny.pl wskazuje, że rozsądne założenia rentowności mieszczą się dziś w przedziale 5-6 proc. rocznie, co oznacza okres zwrotu rzędu 15 lat. Jednocześnie od 2019 r. ceny mieszkań wakacyjnych wzrosły średnio o około 50 proc., co pokazuje, że dla części inwestorów ważniejsza od bieżącego zysku była ochrona kapitału.

Kupujący powinni jednak ostrożnie podchodzić do ofert obiecujących wyjątkowo wysokie albo gwarantowane zyski. UOKiK przypomina, że już w 2019 r. razem z KNF ostrzegał przed ryzykami związanymi z inwestowaniem w aparthotele i condohotele, a późniejsze działania urzędu były kontynuacją kontroli w sektorze inwestycji alternatywnych w nieruchomości komercyjne.

Najważniejsze ryzyka są dość proste: sezonowość, rosnąca konkurencja, jakość operatora, koszty eksploatacyjne, podatki, remonty i możliwe regulacje najmu krótkoterminowego. Właściciel nie kupuje więc tylko widoku z okna. Kupuje usługę, lokalizację, model zarządzania i obietnicę przyszłego popytu.